Bijelo Polje se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Crne Gore, na magistralnom putu koji vodi od primorja do Beograda, a predstavlja i jednu od stanica pruge Beograd-Bar.  Za vrijeme turske vladavine bio je jedan od trgovačkih centara tog područja i zvalo se  Akovo, a krajem 15.v. pominje se kao Nikoljpazar. Današnje ime je  dobio po cvjetovima bijele rade kojima je u proljeće bilo prekriveno polje u kojem se grad nalazio. Grad i polje presijecaju rijeke Lim i Lješnica, a u neposrednoj blizini grada nalaze se kisjele vode, odnosno, mineralni izvori.   Arheološka istraživanja u okviru kojih su pronađeni neki veoma stari predmeti, pokazuju da je na prostoru današnjeg grada naselje postojao još u neolitu. Od sakralnih građevina sačuvano je nekoliko crkava i manastira. Među njima je najznačajnija crkva sv. Petra  koju je izgradio humski knez Miroslav i u kojoj je pisano Miroslavljevo jevanđelje, ćirilični rukopis na pergamentu, raskošno ukrašen inicijalima i minijaturama.  Od sakralnih objekata potpuno je sačuvana crkva sv. Nikole iz 16 vijeka i u njoj se čuva  žrtvenik sa natpisom od čvrstog bijelog kamena podignut rimskom božanstvu Herkulu. Grad je okružen prelijepom prirodom, pašnjacima, šumama koje su prošarane izvorima, a od priprodnih ljepota izdvaja se Đalovića klisura.

U Paštovićima, obalnom području između Budve i Petrovca, nalazi se čitav kompleks pravoslanih manastira. Ima ih 8, građeni su u različitim stilovima i značajni su simboli istorije, kulture i religije. Manastir Reževići se nalazi odmah pored magistralnog puta Budva-Petrovac, od Petrovca je udaljen 2 km. Ime je dobio po paštrovačkom plemenu Reževići, a, po predanju, izgradnju crkve naredio je Stevan Prvovjenčani nakon što se opio paštrovačkim vinom. U okviru manastirskog kompleksa nalaze se dvije crkve, konak i maslinjak.  Mala crkva Uspenja Bogorodice  je zadužbina Stevana Prvovjenčanog, a veća  crkva sa zvonikom je posvećena Svetoj Trojici i podiguta je u XVIII vijeku. Manastir Praskvica nalazi se na brdu iznad Miločera i Svetog Stefana, takođe nedaleko od  magistralnog puta. Dobio ime po obližnjem izvoru koji miriše na breskve koje mještani nazivaju još i praskama. Smatra se da je osnovan 1050. godine, a glavna manastirska crkva Svetog Nikole potiče is XV vijeka. U sklopu manastirskog kompleksa je i konak i nekadasnja skola u kojoj su monasi opismenjavali paštrovačku djecu. U mjestu Buljarica, nedaleko od Petrovca, nalazi se manastir Gradište. Podignut je na ostacima antičke građevine u XI vijeku, a prvi pisani dokument o njemu datira iz XIV vijeka i pominje se u povelji kralja Milutina. Sastoji se od tri crkve i konaka. Glavna crkva sv. Nikole sazidana je u XII vijeku, crkva sv. Save u XIX v., a crkva Uspenja Bogorodice nalazi se izvan manastirskog kompleksa. Ono što je posebno zanimljivo u vezi sa ovim manastirom je činjenica da je prvi srpski bukvar, koji je štampan u Veneciji, napisan u ovom manastiru. Manastir Podostrog, koji se nalazi u Budvi, naziv je dobio po obližnjem brdu, ali je poznatiji pod nazivom Podmaine jer je nekada bio mjesto okupljanja plemena Maini.  Kompleks ovog manastira je veoma impresivan, opasan je visokim zidovima sa puškarnicama i okruglom odbrambenom kulom pa umnogome podsjeća na tvrđavu. Kao i mnogi drugi manastiri u Crnoje Gori, i ovaj je bio oštežen pa obnavljan, a kompleksom dominira crkva sv. Petke. Manastir je značjan zbog toga što je u njemu umro mitropolit Danilo I čije je tijelo kasnije prebačeno na Cetinje. U njemu je boravio i Njegoš pa se smatra da su neki djelovi čuvenog spjeva „Gorski vijenac“ napisani ovdje. Read the rest of this entry »

Jedan od najljepših bisera bokokotorskog zaliva, centar kulture primorskog regiona, svakako je Kotor, grad u podnožju Lovćena. Prostire se na površini od 335 kvadratnih kilometara, a o njegovom značaju dovoljno govori činjenica da ga je UNESCO proglasio dijelom svjetske prirodne i kulturne baštine. Kotor je omeđen gradskim bedemom dugim oko 5 km, visokim do 20 m, a širokim od 2 do 15 m. Zidine vode do crkve Sv. Ivana (San Djovani) koja se nalazi na istoimenom brdu iznad grada, na nadmorskoj visini od 260 m. Smješten je na samom kraju Boke, u kotorskom zalivu i predstavlja najveću staru urbanu cjelinu u Crnoj Gori. Stari grad je toruglastog oblika, a isprepleten je uskim ulicama, kamenim trgovima sa brojnim katedralama, crkvama i spomenicima kulturnog nasljeđa. Za vrijeme Rimskog Carstva prostor sadašnjeg grada nazivao se Akruvijum, a nakon raspada Carstva pada pod vlast Vizantije i dobija naziv Dekaderon. Kasnije dobija naziv Kotor. Read the rest of this entry »