Nacionalni park Lovćen obuhvata centralni i najviši dio lovćenskog masiva, površine 6.220 ha. Proglašen jenacionalnim parkom 1952. godine.Smješten je u jugozapadnom dijelu Crne Gore između Skadarskog basena, Bokokotorskog zaliva i Budvanske rivijere. Izdiže se u neposrednoj blizini mora, zatvarajući tako duge i vijugave bokeljske zalive, čineći zaleđe drevnom pomorskom gradu Kotoru.Na relativno uzanom prostoru srijeću se brojni i raznovrsni oblici reljefa, naglašeni u središnjem dijelu planine, gdje se Lovćen najviše izdigao Štirovnikom i Jezerskim vrhom. Padine planine su kamenite, sa brojnim škrapama, jamama i dubokim vrtačama, dajući krajolicima specifičan izgled.Zahvaljujući svom položaju na granici dvije sasvim različite prirodne cjeline, mora i kontinenta, Lovćen trpi uticaje oba klimatska tipa. S duge strane, orografija Lovćena uslovljava uticaj planinske klime. Svi ovi različiti uticaji uslovili su pojavu veoma bogatog i raznovrsnog biljnog i životinjskog svijeta.Na području ovog nacionalnog parka značajnu vrijednost čini kulturno-istorijsko nasleđe.”

“Nacionalni park Lovcen se nalazi u kontaktu sa drumskom saobracajnicom Cetinje – Njegusi – Kotor. Makadamski put Krstac – Ivanova korita u duzini od 12 km povezuje nekoliko katuna na Lovcenu. Svojevrstan arhitektonski relikt, vrijedan pažnje, predstavljaju čuvene lovćenske serpentine. Stari put od Kotora vijuga uz Lovćen do Njeguša, živopisnog planinskog sela, u kojem se nalaze rodne kuće Petra II Petrovića Njegoša, znamenitog crnogorskog vladike i pjesnika iz XIX vijeka i poslednjeg vladara Crne Gore – kralja Nikole I Petrovića.U ovom pitomom i lijepom selu rodili su se velikani dinastije Petrovic, medu kojima i vladike Danilo i Njegos. Danas je ovo selo poznato po proizvodnji cuvenog njeguskog sira, njeguske prsute i susenog ovcijeg mesa. U ovom planinskom naselju proizvodi se i kvalitetan med kao i staroslovensko osvjezavajuce pice medovina. Zato se sve turisticke grupe obavezno zaustavljaju u ovom naselju i probaju njeguske specijalitete.“

Izvor: http://www.nparkovi.cg.yu

Hridsko ili Ridsko jezero, biser Prokletija, nalazi se u sjevernoistočnom djelu ovih planina i spade u najljepša jezera Crne Gore, pod uslovom da nije i najljepše. Smješteno na visini od 1970 mnm predstavlja i najvisočije crnogorsko jezero.  Smješteno je između Velikog i Malog Hrida, po kojima je dobilo ime i ispod Velikog Hridskog krša (2374 mnm). Voda je izuzetno bistra, a boja varira od plave do zelene u zavisnosti reflektuje li nebo ili četinare koji ga okružuju, opet na nekim djelovimavidi se crvenkasto dno, zahvaljujući opet njegovoj bistrini. Dugo je 295 m , a široko 175 m. Najveća dubina mu je 5m. Od njega otiče Hridksa rijeka, dok vodu dobija padavinama, otapanjem snijega. Obala ovog jezera je i mjesto Petrovdanskog zbora, nakon koga na žalost ostane znatna količina otpadaka, koje najčešće završe jezeru prije nego planinarska društva iz Plava i Gusinja uspiju da ga očiste. Njegova gotovo mistična ljepota inspirisala je mnoge legende. Po jednoj legendi jezero su stvorili Bogovi za vile, da se u njemu kupaju i uljepšavaju daleko od ljudskih očiju. Vodeći se ovom krilaticom neke žene dolaze da se kupaju u njemu, čak i u zimskim mjesecima, a često u njega bacaju neki nakit zbog vjerovanja da će im to donijeti sreću u braku.

Dodoši su staro ribarsko naselje na obali Skadarskog jezera.Pripadaju opštini Cetinje i broje 50tak stanovnika. Nalaze se na rtu – u podnožju Bobije. Naselje je zbijenog tipa sa formiranim prirodnim komunikacijama, a slikovitim i promjenjivim sezonskim pejzažima u sklopu citavog prirodnog kompleksa tog dijela jezera. U obližnjem restoranu, možete uživati u hrani i predivnom ambijentu, a ljeti je aktivno i kupalište.