Budvanska rivijera smatra se centrom crnogorskog turizma. Nalazi se na obalama Jadranskog mora, obuhvata 25 kilometara razuđene obale i oko 17 atraktivnih, pješčanih plaža zbog čega predstavlja jednu od najposjećenijih turističkih detinacija u ljetnjem periodu. Mnoge od njih imaju plavu zastavicu, oznaku za kvalitet.Ričardova glava je plaža u Budvi koja se nalazi  ispred samih zidina Starog grada, između zidova tvrđave i hotela Avala.  Duga je oko 100 m a dobila je ime po glumcu Ričardu Vidmarku koji je tu snimao film “Dugi Brodovi” 1963. godine.  Posjetioci najčešće dolaze da bi u kafiću koji se na njoj nalazi popili kafu i uživali u prelijepom zalasku sunca. Pizana je druga gradska plaža, nalazi se blizu luke u Budvi, na potezu između Starog grada i luke. Šljunkovita je i oivičena zidom šetališta.Slovenska plaža se proteže od gradske luke do hotela Park, njena površina je  24800 m2, a  dužina 1600 m. Šljunkovita je u vodi i na obali, ponuda sportkih aktivnosti na njoj je veoma raznovrsna, a smještaj se nudi u kompleksu apartmanskog tipa koji se nalazi blizu plaže. Plaža Jaz je jedna od tri najveće plaže na crnogorskom primorju. Duga je 1200 m, zahvata površinu od oko 22500m^2, a udaljena je od Budve svega 2.5 km u pravcu Tivta. Plaža Jaz je šljunkovita i na obali i u void, a u dubini je pijesak. Najčešće je posjećuju  autokamperi jer se u zaledju njenog većeg dijela, koji je obrastao mediteranskom vegetacijom, nalazi autokamp kapaciteta 2000 mijesta. Plažu čine dva dijela, veliki dužine 500m i manji 300m.Mogren čine dvije pjeskovite plaže dužine 350 m, spojene tunelom, do kojih vode betonske staze. Dobile su ime po španskom moreplovcu Mogriniju koji je doživio brodolom i iskrcao se na jednu od njih. U znak zahvalnosti podigao je crkvu posvećenu Sv. Antonu. Ostaci ove crkve se nalaze na Mogrenu II. Sa zadnje strane zaštićene su brdom Spas, koje je obraslo gustom borovom i hrastovom šumom.Bečići se nalaze sjeveroistočno od Budve, a bečićka plaza duga je 1800m. Plaža je 1935. dobila Gran pri (Grand Prix) u Parizu za najljepšu plažu u Evropi. Njena površina je 99000 m2 i ona je u potpunosti pjeskovita. Na zapadnoj strani plaže postoji odlična zona za skijanje na vodi koja je veoma popularna među gostima.Plaža Kamenovo je manja pjeskovita plaza, sa tirkozno plavom bojom vode i nalazi se između Bečića i Pržnog. Duga je oko 330 m, zauzima površinu od 10500 m2, a veoma je posjećena najviše zbog toga što je blizu autoputa.

Pržno je malo ribarsko mjesto od Budve udaljeno 7 km. Pješčana plaža  duga  oko  300 m i miločerski park sa gustom borovom šumom je ono što turiste najviše privlači. Plaža se proteže od rta Pržno do rta Miločer, a preko puta nje je malo ostrvo sa ruševinom tvrđave do kojeg se može doplivati. Takođe, u pozadini su i maslinjaci  zbog kojih je ovo područje svrstano u zaštićene prirodne rezervate.Kraljičina plaža nalazi se 500 m od Svetog Stefana. Ova mala, pjeskovita plaža duga je 200m, a u zaleđu plaže je šuma čempresa i maslinjaci. Ime je dobila po tome što je bila omiljeno mjesto za ljetovanje kraljice Marije Karađorđević.Miločer je plaža koja se nalazi odmah pored Kraljičine, ispod nekadašnjeg ljetnjikovca kraljevske porodice Karađorđević, koji je izgrađen 1934. godine i zidom odvojen od magistrale sa dvije kapije, jednom prema Pržnu, a drugom na izlazu prema Svetom Stefanu. Poznata je još i kao “Kraljeva plaza”, duga je 280 m i okružena šumom.Sveti Stefan, jedno od najluksuznijih ljetovališta na Jadranskom moru, povezan je sa kopnom uskim zemljouzom. Ostrvo je poznato i kao „grad-hotel“ jer su kuće u potpunosti renovirane i, zadržavajući svoj originalan izgled,  dobila su najsavremeniji hotelski komfor.S lijeve i desne strane pješčanog puta koji povezuje ostrvo sa obalom, prostiru se dvije pjeskovite plaže, dužine 1170 m.Plaža Drobni pijesak nalazi se na putu prema Petrovcu. Plaža se prostire uvalom u dužini od 250 m, njena površina je 5000 m2,  pjeskovita je,  a u zaleđu se nalaze maslinjaci.Plaža Perazića Do nalazi se ispod magistralnog puta, tačnije, ispod  kod manastira Reževići. Površina plaže je 540 m2, a dužina 40 m. I ona je pjeskovita.Petrovac se nalazi u prostranoj dolini na 18 kilometara od Budve, oivičen sa dvije strane brdima koja su zašla u more, a od mora je odvojen sa dvije pješčane plaže. Smješten u okviru pjescanog zaliva i okružen gustim borovim šumama. Petrovačka plaža spada u zaštićene prirodne rezervate. Dužine je oko 600 m, crvenkaste boje pijeska.Pješačkim tunelom kroz rt na lijevoj strani izlazi se na stazu ka uvali i plaži Lučice. Ona predstavlja predivan kupališni lokalitet koji je i pored velike posjećenosti ostao prirodno netaknut. Udaljena je 500 metara od Petrovca ka jugu. Ima oblik malog zaliva, duga je 220 m, pješčana je na obali i morskom dnu, s plitkim dnom koje se pruža u more i šumom borova i čempresa u zaleđu. Izuzetno je velik broj sunčanih dana, od ranog proljeća do kasne jeseni.Plaža Buljarica nalazi se 2 km od Petrovca, na pola puta između Budve i Bara. Duga je oko 2300 m,  a do ovog,  gotovo netaknutog  prostora površine oko 60.000 m², može se doći i pješčanom stazom od plaže Lučice koja vodi preko zelenog brijega koji razdvaja ove dvije plaže.  Pješčana plaža i njena okolina u velikoj mjeri su zadržače svoj izgled i mjesto nije puno naseljeno. To je najviše zbog toga što je ovaj predio izuzetno močvaran  pa za vrijeme velikih kiša i u zimskom periodu nije pogodan za život. Ljeti  se u zaleđu Buljarice nalazi auto-kamp, radi nekoliko ugostiteljskih objekata, a moguće je i naći smještaj u nekom od turističkim objekata.

Mojkovac je grad koji se nalazi na sjeveru Crne Gore, na desnoj obali rijeke Tare,  između planina Sinjajevina i Bjelasica.  Grad je poznat po Mojkovačkoj bici  iz 1916. godine u kojoj  je crnogorska vojska pobijedila nadmoćniju austrougarsku vojsku. Nedaleko od današnjeg grada ranije se nalazilo rudarsko naselje Brskovo u kome se kovao srebrni novac. Mojkovac je i dobio naziv po tom starom kovanom novcu koji se kovao za vrijeme kralja Uroša. Od kulturno-istorijskih spomenika  najznačajniji je manastir sv. Đorđa koji se nalazi 25 km od Mojkovca, u mjestu Dobrilovina, a na ulazu u Mojkovac, odmah nakon hotela „Palas“,nalazi se i Hram Hristovog rođenja.

[lang_eng]Mojkovac is a city located in the north of Montenegro, on the right bank of the river Tara, between the mountains Sinjajevina and Bjelasica. The city is famous for the Battle of Mojkovac in 1916th year when the Montenegrin army defeated the superior austrougarska army . Not far from the modern city was located  mining village Brskovo where the silver coins minted. Mojkovac is named after the old coins were forged during the King Uros. Of cultural and historical monuments is the most important monastery of Sts. George which is located 25 km from Mojkovac, in Dobrilovina , and at the entrance of Mojkovac, right after the hotel “Palace”, is the temple of Christ’s birth.[/lang_eng]

Bijelo Polje se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Crne Gore, na magistralnom putu koji vodi od primorja do Beograda, a predstavlja i jednu od stanica pruge Beograd-Bar.  Za vrijeme turske vladavine bio je jedan od trgovačkih centara tog područja i zvalo se  Akovo, a krajem 15.v. pominje se kao Nikoljpazar. Današnje ime je  dobio po cvjetovima bijele rade kojima je u proljeće bilo prekriveno polje u kojem se grad nalazio. Grad i polje presijecaju rijeke Lim i Lješnica, a u neposrednoj blizini grada nalaze se kisjele vode, odnosno, mineralni izvori.   Arheološka istraživanja u okviru kojih su pronađeni neki veoma stari predmeti, pokazuju da je na prostoru današnjeg grada naselje postojao još u neolitu. Od sakralnih građevina sačuvano je nekoliko crkava i manastira. Među njima je najznačajnija crkva sv. Petra  koju je izgradio humski knez Miroslav i u kojoj je pisano Miroslavljevo jevanđelje, ćirilični rukopis na pergamentu, raskošno ukrašen inicijalima i minijaturama.  Od sakralnih objekata potpuno je sačuvana crkva sv. Nikole iz 16 vijeka i u njoj se čuva  žrtvenik sa natpisom od čvrstog bijelog kamena podignut rimskom božanstvu Herkulu. Grad je okružen prelijepom prirodom, pašnjacima, šumama koje su prošarane izvorima, a od priprodnih ljepota izdvaja se Đalovića klisura.

U Paštovićima, obalnom području između Budve i Petrovca, nalazi se čitav kompleks pravoslanih manastira. Ima ih 8, građeni su u različitim stilovima i značajni su simboli istorije, kulture i religije. Manastir Reževići se nalazi odmah pored magistralnog puta Budva-Petrovac, od Petrovca je udaljen 2 km. Ime je dobio po paštrovačkom plemenu Reževići, a, po predanju, izgradnju crkve naredio je Stevan Prvovjenčani nakon što se opio paštrovačkim vinom. U okviru manastirskog kompleksa nalaze se dvije crkve, konak i maslinjak.  Mala crkva Uspenja Bogorodice  je zadužbina Stevana Prvovjenčanog, a veća  crkva sa zvonikom je posvećena Svetoj Trojici i podiguta je u XVIII vijeku. Manastir Praskvica nalazi se na brdu iznad Miločera i Svetog Stefana, takođe nedaleko od  magistralnog puta. Dobio ime po obližnjem izvoru koji miriše na breskve koje mještani nazivaju još i praskama. Smatra se da je osnovan 1050. godine, a glavna manastirska crkva Svetog Nikole potiče is XV vijeka. U sklopu manastirskog kompleksa je i konak i nekadasnja skola u kojoj su monasi opismenjavali paštrovačku djecu. U mjestu Buljarica, nedaleko od Petrovca, nalazi se manastir Gradište. Podignut je na ostacima antičke građevine u XI vijeku, a prvi pisani dokument o njemu datira iz XIV vijeka i pominje se u povelji kralja Milutina. Sastoji se od tri crkve i konaka. Glavna crkva sv. Nikole sazidana je u XII vijeku, crkva sv. Save u XIX v., a crkva Uspenja Bogorodice nalazi se izvan manastirskog kompleksa. Ono što je posebno zanimljivo u vezi sa ovim manastirom je činjenica da je prvi srpski bukvar, koji je štampan u Veneciji, napisan u ovom manastiru. Manastir Podostrog, koji se nalazi u Budvi, naziv je dobio po obližnjem brdu, ali je poznatiji pod nazivom Podmaine jer je nekada bio mjesto okupljanja plemena Maini.  Kompleks ovog manastira je veoma impresivan, opasan je visokim zidovima sa puškarnicama i okruglom odbrambenom kulom pa umnogome podsjeća na tvrđavu. Kao i mnogi drugi manastiri u Crnoje Gori, i ovaj je bio oštežen pa obnavljan, a kompleksom dominira crkva sv. Petke. Manastir je značjan zbog toga što je u njemu umro mitropolit Danilo I čije je tijelo kasnije prebačeno na Cetinje. U njemu je boravio i Njegoš pa se smatra da su neki djelovi čuvenog spjeva „Gorski vijenac“ napisani ovdje. Manastir Stanjevići se nalazi na brdu iznad opštine Budva, prema naselju Pobori. Sagrađen je krajem XVII. vijeka i bio je jedan od značajnih duhovih i političkih centara ovog kraja. Na njegovom mjestu prvo je bio dvorac i vojno utvrđenje sa hramom koje je izgradio Đurađ Crnojević, zatim je pretvoren u manastirski konak, a kasnije je u njemu je vladika Petar I Petrović osnovao školu za opismenjavanje svještenika i kaluđera. Prvi pisani zakon o Crnoj Gori i o Brdima napisan je i ozvaničen upravo ovdje. Manastir Vojnić nalazi se iznad Bečića, u istoimenom selu. Predanje koje govori o tome da su mještani potomci dva momka koji su čuvali manastirsku stoku datira iz XV vijeka, a tačan datum nastanka manastira se ne zna. Glavna crkva Sv. Dimitrija je urađena arhitektonskim stilom primorskih crkava, a hram sv. Nikole sa konakom je u ruševinama. Manastir Duljevo, koji je po predanju osnovao Car Dušan, nalazi se iznad Svetog Stefana. Lik cara Dušana je oslikan u ktitorskoj sceni što potkrepljuje vjerovanje da ga je on sagradio. Glavna manastirska crkva sv. Stefana je podignuta u XIV v. I on je mnogo puta rušen i obnavljan, a značajan je zbog toga što se u njemu zamonašio Arsenije III Čarnojević. U selu Čelobrdo iznad Svetog Stefana nalazi se  manastir Rustovo. To  je jedan od ženskih paštovačkih manastirai i osnovan je 2003.godine.  U okviru manastirskog kompleksa nalaze se Hram Uspenja Presvete Bogorodice i Hram posvećen Svetim Carskim Mučenicima Romanovima.

]]>

Sutomore je jedno od najposjećenijih turističkim mjesta barske rivijere, a velikim dijelom zbog toga što je jedna od željezničkih stanica na pruzi Beograd-Bar.  Dio je Spičanskog polja, a naselje je nastalo 1882 godine kada su izgrađene prve kuće na samoj obali. Od istorisjkih spomenika izdvajaju se ostaci benediktinskog manastira na Ratcu, tvrđava Haj Nehaj , kao I crkva sv. Tekle koja ima pravpslavni I katolički oltar. Prelijepe sutomorske pješčane plaža prostiru se u dužini od 2 km. Šetalište duž plaže od obale je odvojeno kamenim zidom, a ljeti je ono ispunjeno brojnim kafićima i restoranima. Veoma je bogata i ponuda smještaja pa se tako može birati između privatnog i hotelskog.

Predio Durmitora,  poznat po ljepoti i netaknutoj prirodi, proglašen je nacionalnim parkom 1952.godine, a zajedno sa rijekom Tarom, pod zaštirom je UNESCO-a.  Nalazi se na sjeverozapadu Crne Gore, masiv Durmitora dug je 55 km,  a nacionalni park , pored planinskog masiva, obuhvata  kanjone Tare, Sušice i jedan dio kanjona Komarnice.  Najviši planinski vrh je Bobotov kuk koji je visok  2523m, a odmah ispod njega su Bezimeni vrh visine 2487m i Šljeme (2455m). Brojnost planinskih vrhova različitoh oblika i pristupačnosti privlači veliki broj planinara.  Impozantni planinski vrhovi ( gotovo 50 ih je visoko više od 2000 metara) izdižu se iznad travnate visoravni koja je „okićena“ brojnim prelijepim jezerima.  Jezera na durmitorskoj visoravni pozanat su i kao „gorske oči“, a ima ih 18, a razlikuju se po veličini, obliku, količini vode i dr. Ova lednička jezera nalaze se na visoravni od 1500m nadmorske visine i daju posebnu draž ovom predjelu. Najveće i najpoznatije je Crno jezero u čijoj se blistavoj vodi reflektuje vrh Međeda, a nalazi se 2 km od Žabljaka, poznatog ski-centra. Brojne su biljne i životinjske vrste, a neke od njih su i zaštićene.  Ima veoma složen eko sistem, šume čine četvrtinu nacionalnog parka, a dominarju hrast, bukva, bor, jela… Od životinja na ovom području mogu se vidjeti vjeverice, vukovi, medvjedi, lisice, divokoze, soko, orao,  jastreb i mnoge druge.

Durmitor je atraktivan i zimi i ljeti. Zimi ga posjećuju ljubitelji skijanja i planinarenja, a ljeti oni koji žele da uživaju u planinskom vazduhu, prelijepim bojama pašnjaka i šuma,  šetnjama pored jezera i šumskim stazama.

Kotor je tokom cijele godine veoma živ grad i prepoznatljiv je po masovnim  zabavama na gradskim trgovima.  U okviru „Karnevalske fešte“ organizuju se karnevali u zimskim i ljetnjim mjesecima, maskenbali, koncerti, fešte bokeljske kuhinje i klapa, izložbe, predstave i razne druge smotre. I ove godine u februaru održan je karneval koji je okupio karnevalske grupe iz brojnih država, posebno susjednih. Glavnom ulicom grada, krenuvši od starog hotela „Fjord“, defilovala je povorka maštovitih maski, klovnovi, vještice, princeze, likovi iz bajki i stripova, ali i maske koje su bile parodije na stvarnost i ono što je aktuelno u društvu. Tako su se mogli vidjeti doktori i svinja kao parodija na aktuelni svinjski grip, mula i palme iz luke „Porto Montenegro“ u Tivtu, žičara čija je izgradnja najavljena i slično.  Neminovna pratnja karnevala su i mažoretke koje u uniformama raznih boja i uz ritmičnu koreografiju i zvuke gradske muzike,  defiluju obično na čelu kolone.  Tradicionalna procesija u okviru koje je Mito Pržunović osuđen kao  „krivac“ za sve loše što se dogodilo u prethodnoj godini, završena je spaljivanjem krnja na Maceu. Feštanje i veselje nastavljeno je unutar zidina grada, a dodjeljivanje nagrada najboljim maskama obavljeno je na večernjem maskenbalu u hotelu „Splendid“ u Bečićima. U kategoriji pojedinačnih maski prvo mjesto je osvojila maska „Arlekin dame“, a u kategoriji grupnih „Klovnovi na vjetru“.