Archive for the ‘Jezera/rijeke’ Category

Kapetanovo jezero, u podnožju Moračkih planina,  često je mjesto okupljanja ljubitelja prirode i ribolova. Ime je dobilo po kapetanu Mušoviću iz  Nikšića koji se za vrijeme borbe sa Turcima hrabro borio i branio ove krajeve. Dužina ovog glacijalnog jezera je 480 m, širina 200, a dubina oko 37 metara.  Kapetanovo jezero nalazi se na nadmorskoj visini od 1673m, površina mu je oko 9 hektara, a oko njega su Moračke planine sa vrhovima Lukavice, Žurim, Rogođed i Stožac. Boja mu je braonkasta do do tamno siva,a i bogato je ribom. Smatra se da je treće po dubini u Crnoj Gori, poslije Crnog i Skadarskog jezera. Puni ga nekloliko izvora,  padavine i po neki potok. Pripada Opštini Kolašin, ali je i blizu Nikšića (40tak kilometara) pa je , zbog toga, uglavnom izletište Nikčićana, koji vole da se odmaraju, kupaju i pecaju na ovom jezeru.  Veći broj ljudi okupi  se na obalama jezera na Ilin dan kada se plemenici iz ovih krajeva okupe na sabor.

Nedaleko od njega, ali sa mnogo strmijim prilazom, nalazi se i Manito jezero.  Udaljeno je nekih 40 minuta od Kapetanovog, a naziva se još i Brnjičkim po stjenovitom predjelu Brnika.  Dugo je 220, široko 140 m, a duboko  13 metara.  Veoma je bistro i čisto i to upravo zbog svoje nepristupačnosti.

Pošćensko jezero  je jedno  od 18 planinskih jezera koja pripadaju jezerskoj površi Nacionalnog parka Durmitor.  Tih 18 glacijalnih jezera nalaze se na visinama preko 1500 metara  i umnogome  uljepšavaju impresivni Durmitor. Sva ova jezera su specifična,  različita po postanku, veličini, po količini vode, po svom obliku i ljepoti pejzaža koji ih okružuje. Poščensko jezero nalazi se u jugoistočnom dijelu Durmitora, na mjestu gdje visoko planinski reljef prelazi u Jezersku površ.  Nadmorska visina jezera je 1487 m, a najveća dubina iznosi 3.6 m. Nakon glacijacije u poslednjednjem  ledenom  dobu, za vrijeme topljenja leda, rođena su ta durmitorska jezera,a  među njima i Pošćensko.  Ova jezera mještani, kao i mnogi posjetioci, nazivaju “gorske oči”. Velikim brojem prelijepih jezera na tako relativno malom prostoru bio je oduševljen i Jovan Cvijić koji ih je gotovo sve obišao za vrijeme svog boravka na Durmitoru 1899. godine.

Rikavačko jezero jedan je od ljepših jezerskih bisera na području Kučke krajine. Do njega se može doći istim putem kojim se dolazi do Bukumirskog jezera ili Veruše, odnosno, putem Podgorica-Mateševo-Kolašin. Smješteno u podnožju planine Vile (2093m nadmorske visine) na čijem vrhu se i nalazi granica sa Albanijom, tačnije, na prelazu Žijova u Prokletije, ovaj dragulj, površine 117755 m² predstavlja jedno od većih planinskih jezera. Nalazi se na 1313 m nadmorske visine, samo kilometar je udaljeno od granice sa Albanijom, dugačko je 520m, a široko 235. Najveća dubina mu je 14 m, a najljepši pogled na njega pruža se sa katuna Širokar. Ima ponor na 1314m nadmorske visine, preko kojeg voda otiče u Cijevnu i Ribnicu. Voda je dosta hladna i bistra, zelene boje. Akumulira se padavinama, topljenjem snijega kao i putem izvora (Rikavac),a gubi isparavanjem i poniranjem. Prilaz jezeru je prilično težak. Kozjom stazom se izlazi na jezero i katun Rikavac. Nad jezerom se izvija velika kupa Vile –nadmorske visine, na čijem vrhu se i nalazi granica sa Albanijom. U njegovoj okolini su brojni katuni. Posjećeno je od strane ribolovaca, lovaca, planinara, ali i običnih ljubitelja prirode. I za ovo jezero vezane su brojne legende koje su veoma slične i obavezno uključuju đavola. Po jednoj od njih i u ovom jezeru je boravio đavo koji je svakog ljeta otimao po jednu djevojku, a nakon molbi čobana Bog ga je otjerao tako što je bacio usijano kamenje u jezero.