Budvanska rivijera smatra se centrom crnogorskog turizma. Nalazi se na obalama Jadranskog mora, obuhvata 25 kilometara razuđene obale i oko 17 atraktivnih, pješčanih plaža zbog čega predstavlja jednu od najposjećenijih turističkih detinacija u ljetnjem periodu. Mnoge od njih imaju plavu zastavicu, oznaku za kvalitet.Ričardova glava je plaža u Budvi koja se nalazi  ispred samih zidina Starog grada, između zidova tvrđave i hotela Avala.  Duga je oko 100 m a dobila je ime po glumcu Ričardu Vidmarku koji je tu snimao film “Dugi Brodovi” 1963. godine.  Posjetioci najčešće dolaze da bi u kafiću koji se na njoj nalazi popili kafu i uživali u prelijepom zalasku sunca. Pizana je druga gradska plaža, nalazi se blizu luke u Budvi, na potezu između Starog grada i luke. Šljunkovita je i oivičena zidom šetališta.Slovenska plaža se proteže od gradske luke do hotela Park, njena površina je  24800 m2, a  dužina 1600 m. Šljunkovita je u vodi i na obali, ponuda sportkih aktivnosti na njoj je veoma raznovrsna, a smještaj se nudi u kompleksu apartmanskog tipa koji se nalazi blizu plaže. Plaža Jaz je jedna od tri najveće plaže na crnogorskom primorju. Duga je 1200 m, zahvata površinu od oko 22500m^2, a udaljena je od Budve svega 2.5 km u pravcu Tivta. Plaža Jaz je šljunkovita i na obali i u void, a u dubini je pijesak. Najčešće je posjećuju  autokamperi jer se u zaledju njenog većeg dijela, koji je obrastao mediteranskom vegetacijom, nalazi autokamp kapaciteta 2000 mijesta. Plažu čine dva dijela, veliki dužine 500m i manji 300m.Mogren čine dvije pjeskovite plaže dužine 350 m, spojene tunelom, do kojih vode betonske staze. Dobile su ime po španskom moreplovcu Mogriniju koji je doživio brodolom i iskrcao se na jednu od njih. U znak zahvalnosti podigao je crkvu posvećenu Sv. Antonu. Ostaci ove crkve se nalaze na Mogrenu II. Sa zadnje strane zaštićene su brdom Spas, koje je obraslo gustom borovom i hrastovom šumom.Bečići se nalaze sjeveroistočno od Budve, a bečićka plaza duga je 1800m. Plaža je 1935. dobila Gran pri (Grand Prix) u Parizu za najljepšu plažu u Evropi. Njena površina je 99000 m2 i ona je u potpunosti pjeskovita. Na zapadnoj strani plaže postoji odlična zona za skijanje na vodi koja je veoma popularna među gostima.Plaža Kamenovo je manja pjeskovita plaza, sa tirkozno plavom bojom vode i nalazi se između Bečića i Pržnog. Duga je oko 330 m, zauzima površinu od 10500 m2, a veoma je posjećena najviše zbog toga što je blizu autoputa.

Pržno je malo ribarsko mjesto od Budve udaljeno 7 km. Pješčana plaža  duga  oko  300 m i miločerski park sa gustom borovom šumom je ono što turiste najviše privlači. Plaža se proteže od rta Pržno do rta Miločer, a preko puta nje je malo ostrvo sa ruševinom tvrđave do kojeg se može doplivati. Takođe, u pozadini su i maslinjaci  zbog kojih je ovo područje svrstano u zaštićene prirodne rezervate.Kraljičina plaža nalazi se 500 m od Svetog Stefana. Ova mala, pjeskovita plaža duga je 200m, a u zaleđu plaže je šuma čempresa i maslinjaci. Ime je dobila po tome što je bila omiljeno mjesto za ljetovanje kraljice Marije Karađorđević.Miločer je plaža koja se nalazi odmah pored Kraljičine, ispod nekadašnjeg ljetnjikovca kraljevske porodice Karađorđević, koji je izgrađen 1934. godine i zidom odvojen od magistrale sa dvije kapije, jednom prema Pržnu, a drugom na izlazu prema Svetom Stefanu. Poznata je još i kao “Kraljeva plaza”, duga je 280 m i okružena šumom.Sveti Stefan, jedno od najluksuznijih ljetovališta na Jadranskom moru, povezan je sa kopnom uskim zemljouzom. Ostrvo je poznato i kao „grad-hotel“ jer su kuće u potpunosti renovirane i, zadržavajući svoj originalan izgled,  dobila su najsavremeniji hotelski komfor.S lijeve i desne strane pješčanog puta koji povezuje ostrvo sa obalom, prostiru se dvije pjeskovite plaže, dužine 1170 m.Plaža Drobni pijesak nalazi se na putu prema Petrovcu. Plaža se prostire uvalom u dužini od 250 m, njena površina je 5000 m2,  pjeskovita je,  a u zaleđu se nalaze maslinjaci.Plaža Perazića Do nalazi se ispod magistralnog puta, tačnije, ispod  kod manastira Reževići. Površina plaže je 540 m2, a dužina 40 m. I ona je pjeskovita.Petrovac se nalazi u prostranoj dolini na 18 kilometara od Budve, oivičen sa dvije strane brdima koja su zašla u more, a od mora je odvojen sa dvije pješčane plaže. Smješten u okviru pjescanog zaliva i okružen gustim borovim šumama. Petrovačka plaža spada u zaštićene prirodne rezervate. Dužine je oko 600 m, crvenkaste boje pijeska.Pješačkim tunelom kroz rt na lijevoj strani izlazi se na stazu ka uvali i plaži Lučice. Ona predstavlja predivan kupališni lokalitet koji je i pored velike posjećenosti ostao prirodno netaknut. Udaljena je 500 metara od Petrovca ka jugu. Ima oblik malog zaliva, duga je 220 m, pješčana je na obali i morskom dnu, s plitkim dnom koje se pruža u more i šumom borova i čempresa u zaleđu. Izuzetno je velik broj sunčanih dana, od ranog proljeća do kasne jeseni.Plaža Buljarica nalazi se 2 km od Petrovca, na pola puta između Budve i Bara. Duga je oko 2300 m,  a do ovog,  gotovo netaknutog  prostora površine oko 60.000 m², može se doći i pješčanom stazom od plaže Lučice koja vodi preko zelenog brijega koji razdvaja ove dvije plaže.  Pješčana plaža i njena okolina u velikoj mjeri su zadržače svoj izgled i mjesto nije puno naseljeno. To je najviše zbog toga što je ovaj predio izuzetno močvaran  pa za vrijeme velikih kiša i u zimskom periodu nije pogodan za život. Ljeti  se u zaleđu Buljarice nalazi auto-kamp, radi nekoliko ugostiteljskih objekata, a moguće je i naći smještaj u nekom od turističkim objekata.

Jedan od najljepših bisera bokokotorskog zaliva, centar kulture primorskog regiona, svakako je Kotor, grad u podnožju Lovćena. Prostire se na površini od 335 kvadratnih kilometara, a o njegovom značaju dovoljno govori činjenica da ga je UNESCO proglasio dijelom svjetske prirodne i kulturne baštine. Kotor je omeđen gradskim bedemom dugim oko 5 km, visokim do 20 m, a širokim od 2 do 15 m. Zidine vode do crkve Sv. Ivana (San Djovani) koja se nalazi na istoimenom brdu iznad grada, na nadmorskoj visini od 260 m. Smješten je na samom kraju Boke, u kotorskom zalivu i predstavlja najveću staru urbanu cjelinu u Crnoj Gori. Stari grad je toruglastog oblika, a isprepleten je uskim ulicama, kamenim trgovima sa brojnim katedralama, crkvama i spomenicima kulturnog nasljeđa. Za vrijeme Rimskog Carstva prostor sadašnjeg grada nazivao se Akruvijum, a nakon raspada Carstva pada pod vlast Vizantije i dobija naziv Dekaderon. Kasnije dobija naziv Kotor.

U razdoblju XII – XIV vijek Kotor doživljava najveći ekonomski procvat i postaje glavna pomorska luka, veza sa zapadom. Kasnije Kotorom vladaju Mlečani, Austrijanci, Rusi, Francuzi, a sve te različite kulture ostavile su traga u arhitekturi grada. Jedan od simbola grada je katedrala Svetog Tripuna, zaštitnika grada, izgađena u XII vijeku, a na dan sv. Tripuna (3.februara) proslavlja se i dan Bokeljske mornarice. Od crkava je najznačajnija crkva Sv. Luke u romansko-vizantijskom stilu izgrađena 1195.godine. U Kotoru se nalaze i mnogobrojne palate: Bizanti iz XII v., Drago iz XV, Pima (kraj XVI), palata Grgurina iz XVII vijeka i druge. Glavni gradski trg je Trg od oružja na kome se nalazi Sat kula iz XVI vijeka, a pored nje je srednjevjekovni stub srama. Klima u Kotoru je suptropska, a padavine su obilne. Posebnu draž Kotoru daju i brojne manifestacije sa dugom tradicijom, a najposjećenije i najveselije fešte su Kotorski karneval i Bokeljska noć.

Sutomore je jedno od najposjećenijih turističkim mjesta barske rivijere, a velikim dijelom zbog toga što je jedna od željezničkih stanica na pruzi Beograd-Bar.  Dio je Spičanskog polja, a naselje je nastalo 1882 godine kada su izgrađene prve kuće na samoj obali. Od istorisjkih spomenika izdvajaju se ostaci benediktinskog manastira na Ratcu, tvrđava Haj Nehaj , kao I crkva sv. Tekle koja ima pravpslavni I katolički oltar. Prelijepe sutomorske pješčane plaža prostiru se u dužini od 2 km. Šetalište duž plaže od obale je odvojeno kamenim zidom, a ljeti je ono ispunjeno brojnim kafićima i restoranima. Veoma je bogata i ponuda smještaja pa se tako može birati između privatnog i hotelskog.

 Sveti Đorđe

Gospa od Škrpjela je drugo, vještačko ostrvo, udaljeno od sv. Đorđa 115 m, a  nastalo je bacanjem  kamenja i potapanjem brodova oko podvodne hridi. Odatle i naziv ostrva jer je skrpjel stari naziv za morski sprud. Prema jednoj legendi, odluku o pravljenu ostrva i crkve na njoj, donio je jedan pomorac koji se nakon brodoloma spasio tako što je doplivao do te hridi i na njoj našao ikonu,a kao pronalazači Gospe pominju se i braća Moršići koji su je pronašli  22. jula, pa su Peraštani 1452. godine odlučili da na tom mestu sagrade pravoslavni hram Bogorodici. Prvobitna crkva je izgrađena sredinom 15. vijeka i bila je skromnih dimenzija jer je graditelji bili ograničeni veličinom hridi na kojoj se nalazila. Tokom vjekova, nasipanjem kamenja i potapanjem starih jedrenjaka, površina ostrva se povećavala pa je bilo mimoguće priširiti objekta. Današnja crkva, rimokatolička, je najvećim dijelom nastala poslije 1667. godine i velikog zemljotresa.  Sastoji se od  jedne kupole rađene u vizantijskom stilu sa okruglim zvonikom (što je karakteristika baroka), kamene terase gdje se nalazi grb peraške opštine (krst koji drže dvije ruke, simbol hrišćanske solidarnosti u odbrani vjere).i jednog trga sa svetionikom.  Preko puta crkve nalazi se mala kamena zgrada sa prostorijom koja se naziva Pomirbena dvorana. Ona vijekovima služi da se u njoj mire zavađene strane, prijatelji, porodice, pravoslavci i katolici, bez razlike.

Crkvu je oslikao Tripo Kokolja, slavni peraški slikar 17. vijeka. Centralno postavljena ikona Madone na oltaru crkve djelo je Lovra Marinova Dobričevića. Ispod oslikanih djelova nalazi se oko 2.000 srebrnih zavjetnih pločica koje prikazuju detalje pomorskih pobjeda, bilo nad piratima ili u oluji. Pomorci su ih donosili u znak zahvalnosti Gospi za sačuvane živote u tim okršajima. Do današnjih dana sačuvan je običaj ritualnog bacanja kamena oko ostrva svakog 22. jula i ta manifestacija naziva se Fašinada. U smiraj dana barke okićene zelenilom i napunjene kamenjem isplovljavaju sa istočne strane Perasta, pa duž obale prema zapadnoj strani grada i onda kreću prema ostrvu. U barkama na vesla nalaze se samo odrasli muškarci, jer su stari Peraštani, prema tradiciji, čuvali mlade sinove od napada Turaka. U prvoj barci, nalazili se sveštenik, gradonačelnik i počasni građani Perasta, kao i pjevači koji su pjevali stare peraške pjesme – bugarštice. Fašinada se završava tradicionalnim bacanjem kamenja oko ostrva.

]]> http://anitaphoto.me/2010/01/04/sv-dorde-i-gospa-od-skrpjela/feed/lang/me/ 0 http://anitaphoto.me/2010/01/02/perast/lang/me/ http://anitaphoto.me/2010/01/02/perast/lang/me/#comments Sat, 02 Jan 2010 18:41:40 +0000 Anita http://anitaphoto.me/?p=207&lang=me Perast je jedno od najljepših i najranije naseljenih mjesta u Boki kotorskoj. Nalazi se u podnožju brda Sveti Ilija, na mjestu gdje se razdvajaju kotorski i risanski zaliv, preko puta  tjesnaca Verige.Iako je danas samo jedan manji grad, ima slavnu pro[lost i bio je dom mnogih poynatih ličnosti, kapetana, slikara, pisaca. Smatra se da je ono prvo naseljeno mjesto u Boki jer brojni arheološki nalazi, kao što su ostaci neolitske kulture, svjedoče o njegovom ranom naseljavanju. Ime je dobio po ilirskom plemenu Pirusta, a svoj konačni urbani arhitektonski izgled dobio  je u toku 17. i 18. vijeka i danas je jedan od najljepših primjera baroknog graditeljstva na Jadranskoj obali. Iako prastaro naselje, Perast se tek sredinom 15.v.  počinje jače ekonomski, politički i kulturno razvijati. U vrijeme kada Boka ulazi u sastav Mletačke republike, a otomanska se sila približava bokeljskom zalivu, Perast postaje granični grad i tada dobija ekonomske i političke privilegije.

Peraštani su bili dobri brodograditelji i ribolovci, a za vrijeme sukoba Venecije i Turske peraška flota se razvila i postala značajna u trgovini i borbi protiv pirata. Za to vrijeme se ne smanjuje kulturni razvitak Perasta. Naprotiv, grade se raskošne palate, brojne kapele i crkve, uvoze se umjetnička djela, razvija literararno stvaralaštvo i dr. Perast ima jednu glavnu ulicu pored mora i brojne crkve i palate u kojima su živjele ugledne porodice. Na trgu ili pjaci koji se nalazi u centru grada je crkva Sv. Nikole sa zvonikom visokim 55 metara. Poznati slikar Tripo Kokolja freskama je uredio crkvu sv. Ane koja se nalazi iznad grada, kao i crkvu na vještačkom ostrvu Gospa od Škrpjela. Među brojnim i prelijepim palatama može se izdvojiti palata Bujović koja je sagrađena krajem 17. vijeka i divan je primjer renesansno-barokne arhitekture. Legenda kaže da je njen vlasnik, poznati pomorac Vicko Bujović,sa krova palate bacio njenog graditelja koji je rekao da može sagraditi ljepšu od nje. Danas se u ovoj palati nalazi Muzej grada Perasta sa brojnim eksponatima, dokumentima i slikama koje svjedoče o burnoj istoriji Perasta. U istoriji Perasta značajno ime je i ime Matije Zmajevića, admirala Ruske flote i njegovog brata Andrije koji je bio nadbiskup barski i primas srpski, pored toga i književnik. Pored palate nalazi se crkva Gospa od Rozarija, na čijem portalu dominira krilati zmaj, grb Zmajevića.Pored dvadesetak crkvi u samom gradu, postoje još dvije na ostrvima preko puta Perasta. Ta dva ostrva su ono po čemu mnogi prepoznaju Perast, jedno je prirodno, a drugo vještačko.

Perast je danas izuzetno miran gradić, a buran život, bogatstvo i slava Perasta su istorija. Ipak, svojom ljepotom Perast privlači mnoge turiste, moreplovce, putnike, umjetnike, sanjare, željne ljepote i mira. Nije mjesto za one željne provoda , već za porodice i ljude željne odmora, upoznavanja sa istorijom grada, razgledanja brojnih kulturnih spomenika.

]]> http://anitaphoto.me/2010/01/02/perast/feed/lang/me/ 0 http://anitaphoto.me/2009/12/27/ulcinj/lang/me/ http://anitaphoto.me/2009/12/27/ulcinj/lang/me/#comments Sun, 27 Dec 2009 16:33:59 +0000 Anita http://anitaphoto.me/?p=199&lang=me Ulcinj je najjužniji grad crnogorskog primorja i jedan od najstarijih. Stara utvrđenja, kaldrme, minareti,sahat-kule, zvonici i crkve svjedoče o njegovoj burnoj i zanimljivoj prošlosti u kojoj se se vjekovima preplitale različite kulture i civilizacije. Smatra se da su Ulcinj osnovali Iliri. Njegovo prvo ime bilo je Kolhinijum po plemenu grčkog porijekla,tačnije, smatra se da su prvi graditelji Starog ulcinjskog grada bili Grci iz Epira. Grad koji su stvarali Grci, srušio je zemljotres u V vijeku, tako da su za za današnji izgled Starog grada, najviše zaslužni Rimljani, koji su sagradili novi grad u VI vijeku. Nakon podjele Rimskog carstva Ulcinj pripada provinciji Prevalis, koja je bila sastavni dio Istočnog carstva, a stanovništvo postaje hrišćansko. Kroz istoriju je Ulcinj često bio veoma značajan i za vladare  i za osvajače. Zbog dobrog geografskog položaja bio je značajan trgovinski centar, ali i stalna meta osvajača. Mnogo puta je rušen i obnavljan, a kako su dolazili novi vladari, tako mu se izgled i značaj mijenjao. Nakon propasti države Zete 1405 g. preuzimaju ga Mlečani koji njime vladaju 150 godina i za vrijeme njihove vladavine imao je značajan fortifikacijski, strateški, pomorski i ekonomsko – politički značaj. Te njegove funkcije zadržane su i za vrijeme turske vladavine, ali je posebno pojačana pomorska. Imao je veoma bogatu flotu, odatle se odvijala značajna pomorska trgovina, a Ulcinjski moreplovci bili su veoma vješti i hrabri i dugo nijesu priznavali tursku vlast. Ulcinj je mnogo kasnije pao u ruke Turcima nego što je to bio slučaj sa ostalim gradovima na Primorju. Položajem i reljefom pogodan za pomorsku trgovinu, postao je i leglo gusara. Gotovo pet vjekova Ulcinj je bio poznat po piratima koji su ga naselili nakon Kandijskog rata (1669),a  danas je to jedna od najzanimljivijih istorijskih činjenica koja privlači turiste. O tom vremenu svjedoče zatvorske ćelije sa rešetkama u tvrđavi starog grada. Nakon skoro 300 godina, Ulcinj je oslobođen od Turaka i pripojen knjazevini Crnoj Gori 10. novembra 1880. Tada se islamskom stanovništu priključuje i hrišćansko, pa je ovaj grad i danas poznat po mulitietničkoj i multinacionalnoj strukturi stanovništva koje vjekovima živi u slozi i ujedinjeno u borbi protiv neprijatelja.

Za vrijeme dugogodišnje turske vladavine Ulcinj je dobio elemente orijentalnog grada, izgrađene su džamije, sahat-kule, turska kupatila, česme, hanovi i turbeta. Ulcinjski Stari grad je, kao i mnogi drugi primorski gradovi, okružen je debelim kamenim zidinama i tvrđavama. Od drugih se razlikuje po tome što bedemi koji ga okružuju direktno izbijaju iz mora i spojeni su sa stijenama neobičnog oblika, a obuhvataju površinu od 3 hektara. Zidovi utvrđena sastoje se od manjih udubljena sa rešetkama, citadele koja se još naziva gornji grad i tvrđave vojnog karaktera, koja je locirana na najvisem kamenom platou. Dio starog grada  je i gradsko naselje koje zahvata južni prostor opasan odbrambenim zidovima, sa uskim, kamenim ulicama. Bogata istorija i mnogi spomenici kulture koji danas svjedoče o nekim prošlim događajima, izazivaju maštu pa i Ulcinj, kao i mnogi drugi gradovi imjesta, ima svoje legende i priče. Jedna od najzanimljivijih priča je svakako ona koja je vezana za gusare Gusari su, posebno tokom XVII I XVII vijeka, predstavljali strah i trepet na moru. Piratske bande toliko su bile ojačale da su iz dana napadale razne trgovačke brodove koji su plovili pod raznim zastavama, pljačkali ih i krili se u svoje zaklone koje su pravili duž čitave ulcinjske obale. Ulcinjski pirati bili su poznati i po trgovini robljem pa se zbog toga misli da su brojni stanovnici Ulcinja bili crnci iz raznih afričkih zemalja pa se i jedan od ulcinjskih trgiva naziva Trg robova. Jedna od priča koja se najduže održala i najviše privlači turiste je ona po kojoj je i slavni španski pisac Miguel de Servantes bio gusarski zatvorenik i da je u zatočeništvu proveo 5 godina. Pretostavlja se i da su neki djelovi i likovi u njegovom poznatom romanu “Don Kihot”  inspirisani tim njegovim isklustvom. Ipak, najčuvenija i najradije prepričavana među Ulcinjanim je legenda o čuvenom piratu Lika Ceni.

On je bio čuveni gusarski starješina koji je sa svojom piratskom vojskom napadao razne trgovačke brodove. Zbog napada na hadžije koji su putovali na hodočašće u Meku i potapanja njihovog broda, turski sultan obeća nagradu svima koji ga uhvate ili ubiju.U međuvremenu, pojavi se drugi gusar Lambro ili Aralampija kako su ga drugačije zvali, rodom iz Grčke, koji je sa svojom družinom harao morem i postao neuhvatljiv. Turski sultan predloži Lika Ceniju da uhvati Lambra i da mu se zbog toga oproste svi zločini. Ceni u vdoiboju ubije Lambra pa mu turski sultan poštedi život i da titulu kapetana.

Stari grad predstavlja pravo jezgo kulturno – istorijske baštine Ulcinja. Pored sjeverne kapije grada, na glavnom platou smješten je muzejski kompleks. Tu je još i crkva – džamija, danas muzej u kojem se nalaze sva važnija dokumenta i nalazi iz Starog grada. Iza staroulcinjskog muzeja smještena je „Kula Balšića“, čiji se prostor jednim dijelom koristi kao galerija. Tek nekoliko metara udaljen od glavnog je i Etnološki muzej grada Ulcinja.

Pored toga, Ulcinj je poznat po velikim, pješčnim plažama Ada Bojana i Velika plaža, a jedno od gusarskih centara bila je uvala Valdanos. Od mjesta koja bi se mogla posjetiti izdvajaju se Šasko jezero sa starim gradom Svač koji su u jednom od napada na Ulcinj porušili Mongoli ubivši svo stanovništvo.

]]> http://anitaphoto.me/2009/12/27/ulcinj/feed/lang/me/ 0 http://anitaphoto.me/2009/12/02/budva/lang/me/ http://anitaphoto.me/2009/12/02/budva/lang/me/#comments Wed, 02 Dec 2009 18:11:34 +0000 Anita http://anitaphoto.me/?p=174&lang=me

Budva i njena okolina, tačnije, Budvanska rivijera, smatra se centrom crnogorskog turizma. Nalazi se na obalama Jadranskog mora, obuhvata 25 kilometara razuđene obale i oko 17 atraktivnih, pješčanih plaža zbog čega predstavlja jednu od najposjećenijih turističkih detinacija u ljetnjem periodu. Budva je jedan od najstarijih primorskih gradova, stara je oko 2.500 godina i ima bogatu i zanimljivu istoriju. Zidine koje okružuju Stari grad su iz 15 v. Stari grad je, kao i ostali primorski gradovi,  bio teško oštećen u razornom zemljotresu 1979. godine, ali je potpuno obnovljen i za taj posao je bilo potrebno osam godina. Smatra se da je utvrđeni grad na ovom prostoru postojao još u doba antike i da je prvobitno bio ostrvo koje se kasnije spojilo sa obalom. Stari Grad pominje se još u srednjem vijeku, a većina arhitekture Starog Grada je venecijanskog porijekla i rimskog stila. Stari Grad  predstavlja riznicu kulturne baštine, ispresjecan je uskim ulicama i trgovima, a u okviru njega nalaze se mnogi kulutni spomenici, crkve i katedrale kao što su: crkva sv. Ivana, crkva sv. Trojice sagrađena 1804. godine i gdje je i grob istaknutog književnika Stjepana Mitrova Ljubiše, Bogorodi;ina crkva (Santa Marija in Punta) koja datira iz 840. godine i crkva sv. Save. U Starom gradu smještena je i gradska tvrđava Citadela, iz V – VI v.p.n.e., danas ljetnja pozornica čuvenog Grada teatra.

Grad Budva pominje se prvi put u 5 v. p. n.e. Više puta je mijenjala gospodara, a najduže su se na području grada zadržali Mlečani i Austrijanci koji su napustili grad 1918. godine. Bila je jedan od grčkih centara na Jadranskom moru gdje su u to vrijeme živjeli Iliri. Nakon ilirsko-rimskih ratova, Budva potpada pod vlast Rima. Konventi ili opida bila su naselja koloniziranih rimskih građana, doseljenih u Ilirik , odnosno kasniju provinciju Dalmaciju. Među takvim naseljima se pominje i Butua-Butuanum (Budva).  Poslije pada Mletačke republike, Budva ulazi u sastav Austrougarske. Slom vizantijske vlasti desio se dolaskom srpske dinastije Nemanjić na prostore tadašnjeg crnogorskog primorja (1184-1186). Budva i njena okolina su ponovo okupirane, 1941 g. ovoga puta od strane Italije. Oslobođenje od nacističke vlasti Budva je dočekala 1944. godine. Po predanju, Budva je dobila ime po volovima, (BOUS-na grckom VO), koji su supruznike Kadma i Harmoniju, nekada vladare Tebe, doveli u Budvu. Prema drugim izvorima, u Budvi je Harmonija Kadmu rodila sina Ilirija. Ipak, zbog nekog ubistva koje je Kadmo počinio u mladosti, stiže ga kazna bogova, te su supružnici, po legendi, pretvoreni u zmije.

Klima u Budvi je tipično mediteranska, to podrazumijeva blage zime i topla, uglavnom suva ljeta.Budva ima 2.300 sunčanih sati godišnje. Sezona kupanja počinje 10. maja, a traje do 8. novembra. na U njenoj okolini su brojne plaže, 2.km od nje je plaža Jaz, na 200 metara od Starog grada su plaže: Mogren I i II,a  tik uz budvanske zidine – Ricardova glava. Duž obale u Budvi je Slovenska plaža,a na središnjem dijelu Budvanske rivijere je Bečićka. Na 6 kilometara od Budve je plaža Kamenovo, 300 m. dalje je plaža Pržno, a zatim Kraljičina plaža i Miločer. Na 9 km. od Budve nalazi se Sveti Stefan, nudisticka plaža Crvena glavica, a na 10 kilometru puta Budva – Petrovac je plaža Drobni pijesak. Na drugom kraju opštine Budva je Petrovac, u kojem se nalazi gradska plaza, 500 metara od Petrovca je plaža Lučice,a na 2 kilometra i plaža Buljarica. Mnoge imaju plavu zastavicu i opremljene su svim potrebnim rekvizitima.

Preko puta Budve, udaljeno 1 km  od grada, nalazi se ostrvo sv. Nikola, poznato još i pod nazivom “Havaji” do kojeg se može doći jednim od bronih brodića koji se nalaze na budvanskim plažama. Prema nekim izvorima, ostrvo je nekada sa gradom , bilo povezano pješčanim sprudom. Površina ostrva je 2700 m² sastoji se od tri pjeskovite plaže ukupne dužine 840 m i obraslo je raznovrsnim mediteranskim rastinjem. Obale ostrva se strmo spuštaju u more, na kojima se nalazi nekoliko uvala koje su idealne za romantične posjetioce. Danas je ostrvo jednim dijelom privatizovano, tamo se nalazi novi restoran, dvije moderno sređene plaže, planira se i izgradnja marine. Mnogi Budvu biraju zbog dobrog provoda, dnevnih i noćnih žurki, gostovanja pozantih DJ-ejeva I sl. Glasna muzika i opustena atmosfera odlikuje kafice i mini barove, ali i otkrivene terase širom budvanskog setalista. Od manifestacija najpoznatija je „Pjesma Mediterana” .

]]> http://anitaphoto.me/2009/12/02/budva/feed/lang/me/ 0