Sveti Đorđe na površini od 2800 m² ima istoimenu crkvu (samostan) koja je okružena zidom i gustom borovom šumom. Prvi arhivski podatak je iz 1166. godine, kada Ivan, opat sv. Jurja, prisustvuje posvećenju nove, druge romaničke crkve sv. Tripuna u Kotoru. Ipak, prema nalazima ornamentike na crkvi, pretpostavlja se da su tu boravili benediktinci još od 9.vijeka. Poslije jakog zemljotresa 1667. g. izgrađena je jednostavna crkva, sa jedinstvenom zbirkom heraldičkih oznaka na grobovima starih peraških porodica. Crkva sv. Đorda je bila gradsko groblje sve do 1866. godine, kada je izgrađeno novo, u Perastu.

Gospa od Škrpjela je drugo, vještačko ostrvo, udaljeno od sv. Đorđa 115 m, a  nastalo je bacanjem  kamenja i potapanjem brodova oko podvodne hridi. Odatle i naziv ostrva jer je skrpjel stari naziv za morski sprud. Prema jednoj legendi, odluku o pravljenu ostrva i crkve na njoj, donio je jedan pomorac koji se nakon brodoloma spasio tako što je doplivao do te hridi i na njoj našao ikonu,a kao pronalazači Gospe pominju se i braća Moršići koji su je pronašli  22. jula, pa su Peraštani 1452. godine odlučili da na tom mestu sagrade pravoslavni hram Bogorodici. Prvobitna crkva je izgrađena sredinom 15. vijeka i bila je skromnih dimenzija jer je graditelji bili ograničeni veličinom hridi na kojoj se nalazila. Tokom vjekova, nasipanjem kamenja i potapanjem starih jedrenjaka, površina ostrva se povećavala pa je bilo mimoguće priširiti objekta. Današnja crkva, rimokatolička, je najvećim dijelom nastala poslije 1667. godine i velikog zemljotresa.  Sastoji se od  jedne kupole rađene u vizantijskom stilu sa okruglim zvonikom (što je karakteristika baroka), kamene terase gdje se nalazi grb peraške opštine (krst koji drže dvije ruke, simbol hrišćanske solidarnosti u odbrani vjere).i jednog trga sa svetionikom.  Preko puta crkve nalazi se mala kamena zgrada sa prostorijom koja se naziva Pomirbena dvorana. Ona vijekovima služi da se u njoj mire zavađene strane, prijatelji, porodice, pravoslavci i katolici, bez razlike.

Crkvu je oslikao Tripo Kokolja, slavni peraški slikar 17. vijeka. Centralno postavljena ikona Madone na oltaru crkve djelo je Lovra Marinova Dobričevića. Ispod oslikanih djelova nalazi se oko 2.000 srebrnih zavjetnih pločica koje prikazuju detalje pomorskih pobjeda, bilo nad piratima ili u oluji. Pomorci su ih donosili u znak zahvalnosti Gospi za sačuvane živote u tim okršajima. Do današnjih dana sačuvan je običaj ritualnog bacanja kamena oko ostrva svakog 22. jula i ta manifestacija naziva se Fašinada. U smiraj dana barke okićene zelenilom i napunjene kamenjem isplovljavaju sa istočne strane Perasta, pa duž obale prema zapadnoj strani grada i onda kreću prema ostrvu. U barkama na vesla nalaze se samo odrasli muškarci, jer su stari Peraštani, prema tradiciji, čuvali mlade sinove od napada Turaka. U prvoj barci, nalazili se sveštenik, gradonačelnik i počasni građani Perasta, kao i pjevači koji su pjevali stare peraške pjesme – bugarštice. Fašinada se završava tradicionalnim bacanjem kamenja oko ostrva.